Meer zeggenschap voor de docent, een dienende taak voor het management: minister Plasterk en Beter Onderwijs Nederland zijn het op belangrijke punten roerend eens.

Afgelopen zaterdag opende Plasterk een symposium van BON bij de Vrije Universiteit. Hij benadrukte nog maar eens dat hooguit 100 miljoen euro van de 1,1 miljard waarmee hij de positie van leraren wil versterken, als 'sigaar uit eigen doos' kan worden bestempeld. De angst bij docenten dat scholen het extra geld aan andere dingen zullen besteden, is volgens hem ongegrond. Want een school die straks niet kan aantonen dat haar leraren bovenop de reguliere cao-stijging gemiddeld tien procent meer salaris krijgen, moet het extra geld teruggeven.

Verwijzend naar het vorige week verschenen onderzoek van de commissie-Meijerink, zei Plasterk bezorgd te zijn over de taal- en rekenvaardigheden van scholieren en studenten. Meer normen stellen is volgens hem goed, maar alleen met spierballentaal komen we er volgens hem niet. ‘Want wat doen we met degenen die zakken?’ 

Net als de Vereniging BON vindt de minister dat de onderwijsvernieuwing hier en daar is doorgeschoten. Hij pleitte in zijn toespraak voor ‘meer Theo Thijssen en minder Kees Boeke’. De klassieke onderwijzer uit de vroege twintigste eeuw spreekt hem meer aan dan de radicale onderwijsvernieuwer uit Bilthoven. Wel waarschuwde hij zijn gehoor voor nostalgie. ‘Je kunt jongeren van nu niet meer lesgeven zoals toen, maar wat meer structuur in het onderwijs kan geen kwaad.’ [HC/HOP]