Column: de jacht op stages is geopend

    evi-2--max
    Elk jaar opnieuw wordt het jachtseizoen geopend. Duizenden studenten vechten voor een toffe stage. IJverige jagers beginnen zodra het startschot gelost is, meteen aan hun tocht. Anderen, zoals ik, moeten eerst even wennen aan het idee van stagelopen.

    Hoe dan ook, uiteindelijk begin je dan. Na hard te hebben geknutseld aan je CV, stuur je deze vol enthousiasme naar een aantal vette bedrijven. Zo dat was makkelijk. Of toch niet? Na een aantal weken heeft er nog niemand gereageerd. Potverdikkeme, je CV was toch goed? Toch maar bellen naar die bedrijven dan: geen interesse, een andere jager was je voor, geen tijd voor een stagiair. Wat nu?

    ‘Je zet je leukste, liefste of vriendelijkste stemmetje op’

    Je krijgt de tip om bedrijven persoonlijk te benaderen. Je zet je leukste, liefste of vriendelijkste stemmetje op en belt naar bedrijven die je interessant lijken. Wanhopig probeer je een specifieke naam of een persoonlijk telefoonnummer los te krijgen bij de meedogenloze telefoniste. Het lijkt soms wel of ze extra betaald krijgen wanneer ze geen informatie loslaten. Na jouw smeekbede krijg je uiteindelijk toch de gewenste persoon aan de telefoon: of je niet even een mail kan sturen. Ja joh, natuurlijk kan je dat. Je bent ondertussen kampioen in mailtjes sturen.

    ‘Naar huis met spierpijn in je wangen’

    Maar dan gebeurt het eindelijk: EEN POSITIEVE REACTIE. Oh god, nu moet je daadwerkelijk op gesprek. Haren goed, kleding recht, glimlach op. Ready.. set.. go! Na een voor jouw gevoel oneindig lang gesprek waarin je je allerbeste beentje voor hebt gezet (want jij bent de allerleukste en aller-geschiktste student die er is toch!?) kan je naar huis met spierpijn in je wangen. En nu maar hopen dat het bedrijf jou ook de allerleukste vond.

    Nou, niet dus. Een week later krijg je een lullig mailtje dat je het toch niet bent geworden. Afijn, de heerlijke cyclus van jezelf verkopen begint weer helemaal opnieuw. Maar wat nou als helemaal niemand jou wil kopen? Tja, dat is dan heel vervelend. Voor jou dan. Ik kan wel begrijpen dat de jacht op stages studenten onzeker en chagrijnig maakt. Dus voor iedereen die de komende maanden moet vechten voor een plekje: heel veel succes, you can do it!

    Evi Kuunders is tweedejaarsstudent Communicatie in Breda.

    MEER ARTIKELEN OVER

       

    DEEL DIT ARTIKEL

    REAGEER OP DIT ARTIKEL

    * Verplicht veld

    REACTIES

    • Ik bedoelde te zeggen al heeft iemand amper toevoeging in een bedrijf, met een mooi praatje komen die mensen vaak alsnog binnen. Mensen mèt kwaliteiten moeten tegenwoordig soms ook een toneelstukje opvoeren. En dat is krom.

    • een beetje leuk doen en meepraten? Uhhh juuiiist… Want dat zoeken ze ofc

    • Voorbereiden op een gesprek/brief/CV?Sollicitatiegesprekken zijn net toneelstukjes. Nette kleren, verzorgd uiterlijk, een beetje leuk doen en meepraten tijdens het gesprek en met een fatsoenlijke CV kom je al ver. Inhoudelijk is het nie meer tegenwoo

    • Hoi Evi (en Jan),
      Misschien is het idee om je ‘haren goed, kleding recht, glimlach op te zetten’ wel heel goed. Een eerste indruk is namelijk binnen enkele seconden gemaakt en beslissend. Je had immers al bedrijven gezocht die je interessant leken..

    • Hoi Evi,
      Misschien is het een idee om in plaats van ‘te knutselen’ aan je CV en je ‘haren goed, kleding recht, glimlach op te zetten’ eens over de inhoud na te denken en voorbereid een gesprek/brief/CV starten?

    • naar het buitenland gaan voor je stage is ook zeker een poging waard;)

    TRENDING OP SOCIAL
    Volg voor het laatste nieuws @PuntAvans

    Volg Punt.