Terug naar overzicht

Het peloton als samenleving

‘Je kunt een veilige situatie scheppen voor de mensen om je heen.’ Of: ‘Je kunt zeker wat aan veiligheid doen.’ Dat zijn de meningen van de twaalf studenten Integrale Veiligheid in Breda, die gisteren een masterclass volgden bij Maarten Ducrot. De oud-wielrenner peilde eerst hoe de klas over veiligheid dacht. Daarna maakte hij de rest van het college korte metten met het idee dat veiligheid maakbaar is.

Alles maakbaar

‘In Nederland denken we dat alles maakbaar is. Als er maar genoeg regels zijn. Maar veiligheid is niet maakbaar, dat zit hem in het geloof dat je met elkaar bouwt. Met regels kun je helpen iets veilig te maken, maar veiligheid is een gevoel dat in de mensen zit.’ Het peloton staat voor hem metafoor voor de samenleving.

Want een model voor veiligheid bestaat niet, vindt Ducrot. ‘Als je een foto maakt van wild water, zie je niks. De dynamiek is weg. Datzelfde geldt voor een peloton wielrenners: maar het is levensgevaarlijk in het peloton zelf. De eerste keer in het peloton was ik doodsbang.’ 

Je ziet alleen konten

Al gauw kwam de eerste anekdote: de eerste bocht die Ducrot in zijn carrière aansneed. ‘Je ziet de weg niet, alleen konten. Dat maakt het heel lastig. Ik stuurde mijn fiets wat scheef en er vielen zo tientallen renners achter me op de grond. Je moet blijven zitten waar je zit, anders valt de hele meute achter je. Je moet dus voor elkaar zorgen.’

Het peloton is een organisatie, die op niemand wacht. ‘Als je op je gezicht gaat, moet je altijd door. Bovendien ga je op in de zwerm. Je bent afhankelijk van het peloton renners om je heen voor je snelheid en veiligheid.’ Er is grote saamhorigheid in het peloton. Zo zijn er momenten waarop je niet mag demareren, zoals plaspauzes. ‘Als je dat toch doet, dan pakken ze je terug en schelden ze je de huid vol.’

Wegsprinten

Het wielrennen sprak bij de studenten tot de verbeelding, maar niet iedereen had feeling met het onderwerp. ‘Als je de laatste 500 meter vlak achter de koploper rijd en daarna kunt wegsprinten uit zijn wiel, dan win je toch altijd?’, stelde een student. Waarop Ducrot zei: ‘Ga jij lekker achter Cavendish rijden.’ [EvG]

Meer lezen?