Avansstudent: ‘Radicalisering is het gevolg van jarenlange discriminatie’

    Flickr: Anuradha Sengupta

    Farah is tweedejaarsstudent Human Resource Management in Den Bosch. Zijzelf is geboren in Nederland, de wortels van haar ouders liggen in Marokko. ‘Ik volg de politiek nauwgezet, al laat ik niet vaak mijn mening horen. Maar ik heb wel een boodschap. Zeker nu, na Parijs.’

    ‘Mensen vragen om de haverklap aan mij wat ik van de aanslagen in Frankrijk vind. Ik vind hetzelfde als jij. Ik vind het nét zo verschrikkelijk als jij. Toch moet ik me telkens verantwoorden omdat ik moslim ben.’ Het maakt haar moedeloos. ‘IS misbruikt mijn geloof om zijn daden te legitimeren. Mijn religie heeft niks te maken met IS.’ Ze vervolgt: ‘Vergeet niet dat IS ook enorm veel moslimslachtoffers maakt. Denk aan Bagdad, denk aan Beiroet, denk aan Syrië. Wij zijn óók bang voor terreur.’

    Een bekende van Farah zat op het hbo. Volgens haar was hij slim, aardig en had hij veel potentie. Maar door een instabiele thuissituatie haalde hij zijn studie niet en moest hij van school af. Hij kwam vervolgens in een geradicaliseerde omgeving terecht en vertrok naar Syrië’.’ Farah: ‘Het was zo raar. Je merkte dat er iets niet klopte toen hij steeds meer contacten verbrak.’ De jihadstrijder stierf in het Arabische land. ‘Ik was in shock. Er werd hem de illusie voorgehouden dat hij daar als een soort leider aan het werk kon.’

    Mark of Mohammed
    En daar ligt het probleem, denkt Farah. ’De werkloosheid onder allochtone jongeren is drie keer zo hoog als onder autochtone jongeren. Rutte heeft het zelf erkend: Het maakt uit of je Mark of Mohammed heet.’ Farah verwijst naar de documentaire Yahya en de 222 afwijzingen, waarin een Nederlandse jongen met Marokkaanse achtergrond gevolgd wordt tijdens zijn zoektocht naar een stageplek. ‘Je wordt hopeloos als je zo je best doet maar niet aan de bak komt.’

    Twee identiteiten
    Volgens de HRM-student hebben veel allochtone jongeren bovendien het gevoel nergens bij te horen. ‘In Nederland ben ik een Marokkaan, in Marokko een Nederlander. Veel jongeren zitten tussen twee identiteiten in en voelen zich nergens helemaal thuis. Terwijl het, zeker voor jonge mensen, zo belangrijk is om ergens bij te horen’, aldus Farah. ‘Als vervolgens een ronselaar tegen je zegt dat je bij hen thuishoort en bij hen iets betekent, kan ik begrijpen dat iemand daar gevoelig voor is.’

    Farah: ‘Mensen radicaliseren niet van de ene op de andere dag. Dat is een gevolg van jarenlange discriminatie, van hopeloosheid, van je minderwaardig voelen, van tegenslag op tegenslag en van continu geconfronteerd worden met ongelijkheid. Het wordt pas gevaarlijk als je niks meer te verliezen hebt.’ Ze denkt aan haar uitgereisde kennis. ‘Soms vermoed ik dat als iemand tegen hem gezegd had: “Je kan het, ik geloof in je”, het anders was afgelopen.’

    Oplossingen
    Een pasklare oplossing heeft Farah niet. ‘Ik denk dat er veel moet veranderen in het integratiebeleid, in het onderwijs en in de maatschappij. Er wordt nu een wij/zij-samenleving gecreëerd. Wilders zaait angst en op Facebook lees ik dat alle moslims maar moeten worden afgeknald.’ Ze vervolgt: ‘Communicatie is alles. Laten we vooral met elkaar het gesprek aangaan.’

    Ook in het (hoger) onderwijs zou een beetje ondersteuning veel kunnen doen. Wat extra taallessen bijvoorbeeld, of betere begeleiding bij het zoeken naar een stageplek. Met Farah gaat het op school overigens heel goed. ‘Mijn ouders vinden mijn studie erg belangrijk en steunen me door dik en dun. Ik ben ambitieus, haal goede cijfers en heb veel plannen.’ Tegen andere allochtone jongeren zou ze willen zeggen dat ze niet moeten opgeven. ‘Jullie doen het goed. Hou vol!’

    De volledige documentaire ‘Yahya en de 222 afwijzingen’ is hier te zien.

    Deel dit artikel

    Reageer op dit artikel

    * Verplicht veld

    Reacties

    • Het werdt wel tijd dat iemand dit bespreekbaar maakt en zoals je zegt laten we nou iedereen als gelijk zien, jij laat zien dat je een nederlandse (marokkaanse) bent die het wel goed doet in de maatschappij

    • Ik ken ook genoeg Marokkanen die zich aanpassen aan de cultuur en hun leefomgeving, die zijn hier dolgelukkig en erg dankbaar dat ze in dit land leven.

      Is het niet gewoon dat de Islam net zoals het Christendom niet meer bij deze tijd past?

    • Maar waarom voelen ze zich buitengesloten en gediscrimineerd? Dit is toch gewoon een gevolg van hun leefwijze, die ze vanuit hun eigen land/cultuur mee willen nemen naar Nederland (dit onder invloed van hun ouders)? Dus sluiten ze zichzelf ook af.

    • ‘Mensen radicaliseren niet van de ene op de andere dag. Dat is een gevolg van jarenlange discriminatie, van hopeloosheid, van je minderwaardig voelen, van tegenslag op tegenslag en van continu geconfronteerd worden met ongelijkheid.’

    • lekker eenzijdig artikel. Discriminatie heeft zeker invloed. Maar er zijn wel meer factoren die mee spelen. altijd maar in de slachtofferrol kruipen heeft niet zoveel zin…

    • Ik maak mij ernstig zorgen om de niveaus van bepaalde reacties, hoe kun je nou een kleine groep homoseksuelen vergelijken met zo een grote groep moslims???! 😂😂Eindelijk een interessant artikel👍🏼

    • Dit komt heel verstandig en doordacht over. Discriminatie zou een onderwerp uit een ver verleden moeten zijn.

    • Homoseksuelen worden ook nog vaak gediscrimineerd. Echter heb ik nog niet gehoord dat daar honderden van zijn geradicaliseerd. En vreemd dat je enkel Wilders erbij betrekt. Rutte heeft ook geroepen dat jihadstrijders beter de dood kunnen vinden.

    • Goed geschreven en duidelijk verwoord, Farah. Ik kan me de hopeloosheid die mensen drijft tot wanhoopsdaden nu wat beter voorstellen. En als we in het hoger onderwijs kunnen helpen door meer ondersteuning kunnen geven, dan moeten we dat zeker doen!

    • Wow dit had ik niet verwacht, wel erg goed dat je toch je mening hebt gesproken. Dit geeft ons weer een ander beeld