Column: richtingsgevoel gezocht

    evi-2--max‘Deze blonde dwerg heeft een kamer gevonden en gaat kennis maken met het échte studentenleven’

    In mijn columns neem ik jullie graag mee in mijn studentenleven. En phoe, dat leven gaat flink veranderen. Ik ga namelijk op kamers in Breda. Jup, deze blonde dwerg heeft een kamer gevonden en gaat kennis maken met het échte studentenleven. Tijdens mijn zoektocht naar de perfecte kamer besefte ik me hoe ongeschikt ik eigenlijk ben om in een nieuwe stad te gaan leven.

    Waarom dan? Nou, ik heb absoluut geen richtingsgevoel. Dat is gewoon niet goed geïnstalleerd bij mij. Maar dat, gecombineerd met een zeer lage interesse in alles wat met topografie te maken heeft, levert uiterst vermakelijke situaties op. Voor anderen dan.

    ‘Ik ben expres een uur eerder vertrokken’

    Neem nou bijvoorbeeld een paar weken terug. Na een intense zoektocht op kamersites, mocht ik op een kijkavond komen. Ik ben expres een uur eerder vertrokken (dat uur heb je echt nodig als je het richtingsgevoel van een goudvis hebt: round & round & round) om vervolgens te beginnen aan de speurtocht van 9292.nl. Dat busreizen heb ik na twee jaar als student gelukkig wel onder de knie, maar in 13 minuten vanaf de bushalte naar de plaats van bestemming lopen? Da’s een uitdaging.

    ‘Zoals altijd, loop ik dan instinctief de verkeerde kant op’

    Want ik vind het groene lijntje dat de richting aangeeft prachtig, als ik tenminste zou weten welke kant dat groene lijntje op gaat. Immer gerade aus, of achteruit? Ik weet het nooit. En zoals altijd loop ik dan instinctief de verkeerde kant op om er na 150 meter achter te komen dat ik juist steeds verder van het groene lijntje af loop. Dan daai ik me maar weer om en zwaai ik nogmaals naar dat oude vrouwtje in het bushokje. Wat zal ze een lol hebben gehad.

    Als je dus vanaf september een klein blond meisje zich drie keer om ziet draaien en gefrustreerd naar haar telefoon ziet kijken, schroom dan niet om hallo te zeggen en me te helpen. Want echt, ik zal de weg naar de stad 14 keer moeten lopen voordat ik die onthoud. (Verder presteer ik best oké hoor in het leven, maak je niet druk.)

    Fijne vakantie allemaal! En tot volgend schooljaar.

    Evi Kuunders is tweedejaarsstudent Communicatie in Breda.

    Meer artikelen over

       

    Deel dit artikel

    Reageer op dit artikel

    * Verplicht veld

    Reacties

    Er zijn nog geen reacties.