Column: Anti-soulmates

    Voor me stond een kennis met zijn zoveelste nieuwe vriendin tijdens zijn verjaardag. Laat ik haar Ursula noemen. Ik probeerde ze te bewonderen, maar ze zouden zo de Nobelprijs kunnen winnen voor de slechtste match ooit. Dat Happn’s. Het was een koppel dat elkaar ergens op het station had gevonden. Niet eens op een eindstation, maar zo’n doorreis-station. Classic start.

    Ik zat met een andere kennis bij te praten over zijn opleiding toen Ursula ting-ting-ting deed met haar wijnglas.
    “Iedereen. Ik weet een leuke grap!”
    Niemand had zin in Ursula’s grap. Met haar ting-ting-ting.
    “Waarom kunnen vrouwen geen lief en aardig vriendje vinden?”
    Haar beste vriendin begon al met haar hoofd te schudden. Ze wist waar dit heen ging.
    “Omdat ze al een vriendje hebben!”
    Ze wist waar dit heen ging.

    Ik speelde even de rechterhand van God en bekeek alle opties. Eén optie: uitmaken. Helaas was dat nog geen optie, want het was pas sinds een paar dagen Facebookofficial en het moest op z’n minst geloofwaardig zijn voor de eerste vijf maanden. Hoe harder ik m’n best deed om ze te bewonderen, des te meer ik de muziek op de achtergrond begon op te merken. Toxic van Britney Spears.

    ‘Uitmaken was geen optie, want het was pas sinds een paar dagen Facebookofficial’

    Ik herinnerde me opeens hoe ik me de afgelopen jaren gefocust heb op hoe iemand op papier staat en vanuit daar te redeneren of iemand een goede match voor me zou zijn, dat ik helemaal vergat waar het écht om draait in relaties, namelijk: de humor en de klik. Iemand kan eigenschappen (mooie ogen, ambitie, levenswijze, zelfverzorging, etc.) hebben die jij geweldig vindt, maar als jullie niet dezelfde humor hebben en je niet vaak het hart uit je lijf lacht met elkaar, wat hebben jullie dan aan het einde van de dag?

    Jij en je (date)partner hebben misschien een mooie constructie van bereidwilligheid gemaakt voor een relatie, open communicatie en vertrouwen, maar uiteindelijk zal jullie luchtkasteel-relatie gebouwd zijn op drijfzand. Het zal zakken, zelfs ver onder je cijfer voor het tentamen over de stelling van Pythagoras. Die ontbrekende zijde van je gedoemde relatie zal je nooit weten te berekenen. Don’t blame Pythagoras!

    ‘Uiteindelijk zal jullie luchtkasteel-relatie gebouwd zijn op drijfzand’

    Laat je niet ongeduldig maken door vrienden die nu wel een (doorreis-station)relatie hebben. Kijk maar eens naar je vrienden en hun partners. Hebben ze dezelfde humor? En hoe vaak zijn hun relaties gestart en beëindigd? Natuurlijk, je leert veel over jezelf door het hebben van meerdere relaties, maar moét je om het jaar een relatie hebben? Moét dat?

    Toegegeven: wachten op de ware is niet leuk. Toch wil ik je vragen om eens te overwegen om te wachten. Durf te wachten op een eindstation-relatie. Iemand met wie je echt een geweldige tijd beleeft vol gelach. Het mag jaren of zelfs een heel mensenleven duren voordat je je muze ontmoet. Je hebt dan in ieder geval een ongebruikt heartbreak-saldo. En een betere playlist.

    Raffi Shahbaz Nazarian is derdejaarsstudent Film in Breda

    MEER ARTIKELEN OVER

       

    DEEL DIT ARTIKEL

    REAGEER OP DIT ARTIKEL

    * Verplicht veld

    REACTIES

    Er zijn nog geen reacties.

    TRENDING OP SOCIAL
    Volg voor het laatste nieuws @PuntAvans

    Volg Punt.