Jan van Groos is een van de genomineerden voor de Docent van het Jaar-verkiezing. De docent economie bij de opleiding Bestuurskunde is door zijn studenten onder andere opgegeven vanwege zijn humor en persoonlijke stijl van lesgeven. “Jan is een legende”, zegt een van hen.
“Ik las dat er 150 nominaties waren voor de verkiezing. Dat ik daartoe behoorde, vond ik al heel leuk. Dat ik nu ook kans maak, zie ik als een kroon op mijn werk”, vertelt Van Groos trots.
Van Groos geeft sinds vijf jaar les op Avans. Daarvoor gaf hij onder andere les op een middelbare school en was hij wethouder in Waalwijk. Toen hij op de vacature bij de opleiding Bestuurskunde stuitte, hoefde hij niet lang na te denken over solliciteren. “Alles kwam samen. Docent zijn bij deze opleiding is geweldig. De studenten zijn maatschappelijk betrokken en willen anderen vooruithelpen.”
Meer dan kennis overdragen
Dat is ook wat de Avansdocent wil. Het bijbrengen van kennis vindt hij de eerste prioriteit, maar een relatie opbouwen met zijn studenten bijna net zo belangrijk. “Docent zijn is meer dan kennis overdragen. Er is geen prestatie zonder relatie. Bij nieuwe klassen vertel ik altijd eerst wat over mezelf, hoe mijn leven eruitziet. Ik hoop dat studenten zich dan ook meer openstellen. Met de een gaat dat makkelijker dan met de ander, maar meestal lukt het.”
Dat studenten een band met hem voelen, blijkt uit de reacties van studenten die hem nomineerden. “Het is een hele lieve, sympathieke docent”, klinkt het onder andere. En: “Jan is een lieve man die gedreven is in lesgeven. Hij is altijd vriendelijk en in voor een grapje. Hij legt goed uit en verbaast ons elke keer.”
Max Receveur en Johan Mathijssen zijn de andere genomineerde docenten. Hun verhalen lees je hier en hier.
Comfortzone
Als docent ziet Van Groos een rol voor zichzelf weggelegd om studenten op weg te helpen naar het volwassen leven. “Deze groep onthecht zich in zekere zin van thuis, moet op eigen benen leren staan. Maar ik zie dat studenten weleens onzeker zijn en houvast zoeken bij mensen in hun omgeving. Als docent kun je daar een rol in hebben en die vervul ik graag. Ik zou een soort opa voor ze kunnen zijn. Niet als opvoeder, wel als steun en toeverlaat. Ik help studenten daarin graag.”
De Avansdocent mikt er in zijn lessen op studenten uit hun comfortzone laten stappen. Dat is onderdeel van de ‘drie v’s’ waar hij regelmatig naar verwijst. Die staan voor verbinden, vertrouwen en verleiden en zijn de kern van zijn docentschap. Van Groos wil een band met zijn studenten, dat ze zich durven uit te spreken in lessen en ook kritisch naar hem zijn, en dat ze worden uitgedaagd. “Zodat ze kunnen groeien”, vertelt hij.
Muziek
Als Van Groos online les geeft, speelt hij elektronische muziek af wanneer studenten binnendruppelen. “Ik houd dan ondertussen de presentie bij en kan direct testen of het geluid werkt. Ik houd van vlotte muziek en vind het gezellig voor op de achtergrond”, vertelt hij. Ook zijn studenten waarderen dat, zo blijkt uit een van de reacties: “Jan is inmiddels boven de zestig maar zet housemuziek aan tijdens het wachten op de les. Het is een topgozer.”
Ambtenarengrapjes
Van Groos maakt regelmatig ambtenarengrappen in zijn lessen. Omdat hij die zelf leuk vindt, maar ook om een serieuzere reden. Veel mensen denken volgens hem namelijk, ten onrechte, dat ambtenaren lui zijn. ”Dit blijkt ook uit de grappen. Studenten Bestuurskunde worden later over het algemeen ambtenaar. We zijn geneigd om op groepen een bepaald sticker te plakken en ze zo ook te behandelen. Om te laten zien dat dat beeld niet klopt, maak ik er grappen over. Studenten vinden dat soms ongemakkelijk, maar wel leuk.”
Van Groos: “Een van de mooiste dingen aan docent-zijn vind ik om studenten in jaar 1 te zien binnenkomen en vier jaar later de school te zien verlaten met een diploma. Ze hebben zich dan ontwikkeld als bestuurskundige, maar ook als mens. Ik vind het heel mooi om daar een bijdrage aan te leveren.”
De titel Docent van het Jaar winnen, dat zou Van Groos leuk vinden. Maar eigenlijk heeft hij al gewonnen, vertelt hij. “Dat is misschien bescheidenheid: wie ben ik nou om te zeggen dat ik de beste docent ben? Ik streef al veertig jaar naar de perfecte les en gaf die nog nooit. En ik vrees ook die niet te geven voor ik met pensioen ga.”
Punt. Of had jij nog wat?